پ.ن. گاهی مهربان ترین بغض ها زیباترین نوشته ها را میسازد !

برق در ايران باستان كشف شده بود!

براي نخستين بار

آن زمان كه پيرمردي نقاش

تصويري از چشمهاي تو كشيد.!!!

وقتي موفقي كه با آجرهايي كه ديگران به طرفت پرتاب ميكنن يه خونه ي محكم براي خودت بسازي

ظهر بود و هوا خيلي گرم بود و داشتم ميرفتم خونه كه صداش رو از پشت سرم شنيدم. توجهم جلب شد و برگشتم و پشتم رو نگاه كردم.

يه بچه گربه ي ناز و كوچولو كه داشت ميلنگيد و به زور راه ميرفت و افتاده بود وسط خيابون و زير آفتاب و با صداي ضعيفش ميو ميو ميكرد. وقتي ديدمش انقدر دلم به حالش سوخت كه خودم هم نميدونم من كه هيچ وقت به حيوونا دست نميزنم چه جوري شد رفتم از وسط خيابون برداشتمش و توي دستام بردمش خونه... از اونجايي كه خونمون آپارتمانيه و حياط نداريم تو خونه با كمك مامان توي يه جعبه كفش براش يه جاي گرم ونرم درست كرديم و بهش آب داديم. و سعی میکردم خوب ازش مراقبت کنم. روزي چندبار با سرنگ توي دهنش شير ميريختم .خلاصه خيلي بهش عادت كرده بودم. هر وقت ميو ميو ميكرد ميرفتم و آروم دست ميكشيدم پشتش و نوازشش ميكردم و باور نكردني بود ولي اون با اين نوازشها آروم ميشد و ديگه سر و صدا نميكرد.  اما حالش خيلي بد بود. خيلي ضعيف و لاغر بود.تا این که تصمیم گرفتیم بریم مسافرت. منم خوشحال شدم و تصمیم گرفتم که گربه ام رو هم با خودم ببرم اما بابا مخالفت کرد و گفت :تو ماشین که جای بچه گربه نیست این زبون بسته رو امشب ببر بذار جلوی در حتما گربه های دیگه میان پیداش میکنن و با خودشون میبرن ما که نمی تونیم اینو با خودمون ببریم!!! منم که عادت به نخوابیدن دارم و شبا اکثرا بیدارم اون شب رو تا ساعت ۵ صبح از پنجره مراقبش بودم اما گربه های نامرد بی توجه از کنارش رد میشدن و ... دیگه دلم طاقت نیاورد ( حس یه مادری رو داشتم که بچه اش رو گذاشته سر راه ) و رفتم آوردمش تو خونه و به بابا اعلام کردم که یا نمیام مسافرت و این چند روز رو میمونم خونه یا این باید این گربه رو هم با خودم بیارم. ( مطمئن بودم که با این حرف بابا موافقت میکنه و همینطور هم شد)  سفر چند روزه ی من و بچه گربه ام توی جعبه کفش آغاز شد. روزا با خودم میبردمش کنار دریا و شبا هم تو ویلا میذاشتمش تو همون جعبه کفش و فکر میکردم که حالش خوب میشه اما  بعد از چند روز يه روز صبح كه چشم باز كردم و از خواب بيدار شدم. ديدم چشماشو براي هميشه بسته و خوابيده...

اون حتی طاقت نیاورد که به تهران برگردیم.

من خيلي گربه ام رو دوست داشتم.

وقتي ميديم برادراي نامردش چجوري كتكش ميزنن واقعا گريه ام گرفته بود.( اصلا طاقت ديدن اين صحنه ها رو ندارم ) اما از اونجايي كه من تا جايي كه بتونم سعي ميكنم نذارم كسي اشكامو ببينه مجبور بودم خودمو كنترل كنم و جلوي مامان و بابا يهو نزنم زير گريه...

اما يه سكانس اين فيلم خيلي خيلي واسم جالب بود كه حيفم مياد ننويسم. و اونم سكانسي بود كه برادراي نامردش بي توجه به التماسهاي يوسف اون رو مياندازن داخل چاه و وقتي كه يوسف داخل چاه ميافته. توي چاه  يه پيرمرد سبز پوش يوسف رو صدا ميكنه و آروم آروم بهش نزديك ميشه و ميگه: من مردي از ادوار گذشته هستم و تعريفت رو از پيامبراي پيشين شنيده بودم و مشتاق ديدارت بودم. اونا به من گفتن كه تو يه روزي به اين چاه مي آيي و من 1200 ساله كه داخل اين چاه منتظرتم...يوسف ازش ميخواد كه رمز هستي رو بهش نشون بده و اون پيرمرد سبز پوش به دستاي يوسف اشاره ميكنه و ميگه:

رمز هستي در دستان توست. توي هر دستت 5 انگشت داري و 14 بند انگشت و 5 و 14 رمز هستي اند كه در زمان ظهور آخرين امام خودشون رو نشون ميدن...

خيلي برام جالب بود. چون تا حالا به اين موضوع دقت نكرده بودم. 5 انگشتي كه خدا براي همه ي ما آدما آفريده گوياي 5 تن و اون 14 بند انگشتي كه تو دستامون هست گوياي 14 معصوم !!!

من 22 ساله كه دارم با اين دستا زندگي ميكنم و باهاشون خيلي كارا كردم اما تا حالا نشده بود يه بار درست و حسابي بهشون نگاه كنم و پي به اين موضوع ببرم!!!

خدايا الان خيلي خيلي نسبت بهت احساساتي شدم و دلم ميخواد يه عالمه ببوسمت. ولي حيف كه تو اون بالا بالاهايي و من اين پايين و در برابرت مثل يه طفل خردسالي ميمونم كه قدم بهت نميرسه و توان بوسيدنت رو ندارم. مگه اين كه صورتت رو به من نزديك كني تا ببوسمت...