اصلا انگار این کامپیوتر من نذر کرده که هر 6 ماه یه بار همه ی اطلاعات خودش رو نابود کنه!تا حالا چند بار عکسها و مطالبم از توی کامپیوتر پاک شده. اما اینبار واقعا عمق فاجعه خیلی خیلی زیاده و امیدوارم خدا بهم صبر بده و غم آخرم باشه... چند روز پیش تو اینترنت بودم و داشتم وب گردی میکردم (وب گردی نه ولگردی) که یه دفعه به سرم زد در همون حال آهنگ هم گوش بدم. سرعت اینترنت هم که دقیقا مثل تانکر نفت کش بود و حسابی اعصابم رو ریخته بود بهم. منم که همیشه همه ی پیغام ها رو میخونم و بعد گزینه های yes  و  no  رو انتخاب میکنم اینبار چون حواسم به وب بود بدون توجه به پیغامی که بهم داد گزینه ی yes رو انتخاب کردم و...

آخه چجوری بگم حتی نوشتنش هم برام سخته. فقط چند ثانیه وقت کافی بود تا همه چیز نابود بشه...در عرض فقط چند لحظه حدود هزارو هفتصد هشتصدتا آهنگ و چهارصد پونصد تا عکس که همش تو یکی از درایوهای کامپیوتر بود دود شد و رفت هوا و منم مثل این دیوونه ها تا چند دقیقه فقط زل زده بودم به مانیتور...راستش عکسها زیاد مهم نیست چون یه سریشون رو تو سیدی دارم و باقی رو هم تا حدودی دوباره از اینترنت میتونم بگیرم اما همش به خاطر اون آهنگهایی که برام یه گنجینه ی ارزشمند غصه میخورم...از آهنگهای 40-50 سال پیش گوگوش و مهستی و... گرفته تا جدیدترین آهنگهایی که به قول بابا این بچه سوسولها میخونن و حتی آهنگهای مجاز ایرانی و آهنگهای عربی که خودم خیلی خیلی دوست دارمو از اون مهمتر این که من عاشق صدای شهریار هستم مخصوصا آهنگ آغاز شیرین ولی از شانس گندم همه ی آلبومهای شهریار هم فرمت شد و رفت..

و اما ارتباط این مطلب با مرد رویاهام:

راستش نمیدونم خصوصیات مرد رویاهام رو بهتون گفته بودم یا نه اما از خدا که پنهون نیست از شما چه پنهون مرد رویاهای من و اون که همیشه توی خیالاتم آرزوهام رو باهاش قسمت میکنم یه کسی هست دقیقا شبیه شرک!!

  (کارتون شرک رو که حتما دیدین؟) وااااااا خب چیه مگه ؟ خنده نداره که خیلی هم دلتون بخواد یه مرد قوی هیکل و شجاع با یه قلب مهربون و عاشق و رنگ پوست سبزه که خیلی مورد علاقه ی منه ....حالا درسته شرک یه دیوه ولی اخلاقش از خیلی از آدمها بهتره...دروغ میگم؟ و منم که هر روز کارتون شرک رو نگاه میکردم الان چند روزه که مرد رویاهام رو ندیدم ( به دلیل این که کارتون شرک هم از تو کامپیوتر پاک شد) و دلم براش یه ذره شده

نمیدونم چی شد که اصلا یه دفعه تصمیم گرفتم برم که حالا بعد از 4 ماه با کلی خجالت زدگی و یه قیافه ی این شکلی که از فرط خجالت به لبو گفته زکی برگردم! ولی خب همه ی آدمها همینجوری اند دیگه وقتی که تصمیم میگیرن برای همیشه ترک کنند و برن ممکنه یه وقت دلتنگ بشن و به سرشون بزنه برگردن. من هم که از دسته ی ادمها مستثنی نیستم. ( هستم؟) و چون دلم برای این خونه ی قدیمی تنگ شده بود تصمیم به بازگشت گرفتم. فقط واقعا امیدوارم دوباره فکر رفتن به سرم نزنه...

به هر حال بگذریم. تو این 4 ماه کلی خاطرات خوب و بد داشتم که قسمت نشد بیام اینجا بنویسم ولی خودمونیما موقع رفتن عجب دلیل و منطقی آوردم و چقدر خوب با رشته ام کلاس گذاشتم (مگه دروغ میگم! خیلی هم با کلاسه رشته ام...قربونش برم الهی ) الان وقتی مطلب قبلیم رو میخونم واقعا خنده ام میگیره. راستش فعلا هم موضوع خاصی ندارم برای نوشتن و یه ذره هم چون بعد از 4 ماه برگشتم هنوز رودرواسیم میاد و خجالت میکشم بیشتر از این بنویسم 

و فقط اومدم اینجا بنویسم که من برگشتم و امیدوارم زودتر موضوعی برای نوشتن پیدا کنم...

پ.ن. پرستو جون تو وبلاگش یه مطلب راجع به دندوناش نوشته که من دیروز خوندم و دیشب یه خواب عجیب غریب دیدم که امیدوارم خدا نصیب دشمنم هم نکنه...

خواب دیدم همه دندونام خراب شده و دندون مصنوعی گذاشتم که هی تو دهنم لق لق میکنه!!! انقدر حالم تو خواب بد شده بود که دیگه نزدیک بود همونجا تو خواب سکته کنم...آخه نه این که من دختر نارنج و ترنجم و از آفتاب و سایه میرنجم و این حرفا...ونه این که خرم هنوز اونور پل گیر کرده و نیومده اینور پل...دیگه گفتم حتما با اون دندونای خوشگلم تا آخر عمر میمونم رو دست مامان بابام....منم که حسااااااااااااااااااس